Storythai

มาอัพแล้วเพื่อนๆทุกคน
ดีจัยมากที่ดั้ยเข้ามาอัพไดอีกคั้ง

ตามที่สันยา
ว่าถ้าอารมดีแล้วจะกลับมาอัพ
ตอนนี้ก้อเริ่มร่าเริงโดยที่ไม่ค่อยดั้ยฝืนแล้ว
บางทีคิดมากไปก้อเท่านั้น จิงไม๊
แต่ทำไงดั้ย บางอย่างเราก้อต้องอดทนและฝ่าฟันมันไปหั้ยได้
ล้มแล้วเราก้อต้องลุกขึ้นมาอีกคั้ง

แล้วตอนนี้เราคิดว่าเราเปนคนเดิมแล้ว(มั้ง)นะ
ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ก้อมีอะไรเข้ามาและผ่านไปในบางคั้ง
มีทั้งดีและไม่ดี แต่ส่วนมากที่เจอก้อมีแต่เรื่องเเย่ๆ

ยอมรับว่าตอนแรกก้อคิดว่า ตัวเองจะทนร่าเริงได้อีกนานไม๊
แต่ก้อพอจะทำจัยดั้ย ก้อดีแล้วใช่ไม๊เพื่อนๆ อยุ่คนเดียวก้อร้องไห้
คิดถึงเพื่อนๆเซนโย คิดถึง เหงาอย่างบอกไม่ถูก แปลกดีโนะ

เอาเปนว่าตอนนี้เราสบายจัยขึ้นเยอะละ

เมื่อวันที่ 14-16 เฟินไปค่าย ที่เรียน กสน. มา
โหย ตอนเเรกก้อไม่กล้าที่จะไปเลย แต่พอไปถึง
ก้อมีเพื่อนเข้ามาทำความรุ้จักกันมากมาย มันก้อดีนะ
แต่อย่างว่าเราก้อไม่รุ้จักดีพอ จิงไม๊ เราก้อดั้ยคุยกันแลกเปลี่ยนความคิด
มีทั้งรุ่นน้องก่า และพี่โตก่า เดววันที่11มีนาก้อต้องไปค่ายอีกแล้ว
คาวนี้ก้อจบ ดั้ยวุติม.6แล้วดีจัย แต่มันก้อทำหั้ยเราอดไปเจอเพื่อนวันที่16
เซงมาก อุส่าโอเคกับตัวเองเรียบร้อยแล้วนะ แต่สุดท้ายก้อมีค่ายที่ต้องไป
ถ้าไม่ไปก้อไม่จบครูเค้าบอก เซงวุ๊ย

และเราก้อต้องขอบคุนเพื่อนๆทุกคนที่หั้ยกะลังจัยเรา ขอบคุนมาก
ขอบคุนที่เปนห่วง ตอนนี้เราสบายจัยขึ้นมากเลย เฟินซะอย่าง สู้ๆอยุ่เเล้ว555+

เมื่อวานเฟินลื่นตกบันได 555ลื่นเสดขำตัวเองพักนึง
มานทั้งขำและเจบไปพ้อมๆกันเลย เเย่โนะ555 อุส่าเดินลงมาซะดิบดี
แต่ต้องมาลื่นล้มกับพื้นที่โคดลื่นแบบไม่ทันตั้งตัว นึกถึงตอนนี้ยังอยากจะขำเลย อิอิ(ซุ่มซ่ามที่1)


เดวเราก้อไม่อยุ่อีกแล้ว
ต้องไปทำบุนวันนี้ก้อต้องไปสุพันอีกตามเคย
พุ่งนี้เดินทางไปประจวบ ไกลโคด ไม่เคยไปเลย

เอาเปนว่าวันนี้เรามาอัพแค่นี้
แต่คงก่าจะมาอัพอีก กอคงนานเลย
เพราะคอมเสีย แม่ไม่ยอมเอาไปซ่อมหั้ย เพราะน้องมันติดเกม
เราก้อเลยต้องซวยไปด้วย ซวยตลอดทั้งๆที่ไม่ช่ายเรื่องของตัวเอง

คิดถึงเพื่อนๆเซยโยทุกคน
คิดถึงเพื่อนๆสตอรี่ไทยน๊า
คิดถึงพี่ๆน้องๆที่รุ้จัก
คิดถึงวันเวลาเก่าๆ

คิดถึงวุ๊ย

.....
...
..
.